Her duygumun bir meleği vardı hepsi terk etti beni. Öfkelendim, kırdım geçtim kalpleri. Üzüldüm kırmamam gerekirdi kalpleri. Ama bunları yapan ben değilim en azından içimdeki o küçük kız değil. Küçük kızın boğazında büyük insanların elleri onu boğdular ,öldürdüler.. Arkalarına dönüp bakmadan giderlerken aslında küçük kız iyiye güzele dair ne varsa hepsini teslim etti yerine karanlık puslu havalar gözünden akan sağanak yağışlar kaldı .. ; " Sonra bir baktım ki o küçük kız olmadan ben bomboş, ıssız kalmışım . Çünkü beni mutlu eden sadece içimdeki o küçük kızmış... Aradan aylar, yıllar geçti geri gelir diye bekledim gelmedi.. Yaprağını dökmüş ağaçlar gibi sonbahar kaldım buralarda .. Gülüşüyle yeşerecek ağaçlar, açacak çiçekler kalmadı bu dünya kalmadı. Bende gidiyorum . Gökle denizin birleştiği yerde kaybettiğim o küçük kızı bulmaya gidiyorum..
