Altın Vuruş

Her şey üstüne üstüne geliyordu yattığı yerden. Ölmekten başka çaresi yokmuş gibi hayat ısrarla her sabah gözlerini açtırıyordu ona. Nefes almak ağır geliyor, ciğerleri ebediyeti çekiyordu adeta içine. Belki de işlediği günahların bedelini ödüyordu böylelikle cennetten bir yer edinirdi kendisine. Bunları düşünürken yine daldı uykuya. Hayal meyal hatırlıyor çocukluğunu... Bir şelale akıyor dağın tepesinden çıplak ayaklarına . Koşturuyor oradan oraya çocukluğunu . Kiminin en güzel zamanıdır çocukluğu, kiminin gençliği, kiminin yaşlılığı... Hayatında hep olmak istediği, durmasını istediği an çocukluğuydu Fahriye'nin. Annesi hep yanında, babası ise gündüzleri tarlada, akşamları hep bir arada yanan sobanın karşısında. Bir de annesinin kendi elleriyle diktiği bez bebeği ... Nereye giderse gitsin yanında . Taa ki büyüyüp de çocuk muyum ben onu yanımda dolaştıracağım diyene kadar. Uçurumdan aşağı attı bebeğini, tutmaya çalışırken uyandı uykusundan Fahriye. Gözleri yaşlarla dolmuştu, kaybettikleri için akıttığı kaçıncı damlaydı bu ? Önceleri bebeğini kaybetmiş, sonra kendisini, sonra eteklerinden ayrılmadığı annesini çalışırken izlemeye doyamadığı babasını.. Geriye ne kalmıştı ki zaten yaşamasına da gerek yoktu bu saatten sonra.. Altın vuruşun henüz zamanı vardı. Kendisiyle yüzleşmesinin bitmesini bekliyordu. Aklındaki tek soru ' Neden ? ' Neden terk edip gitmişti ona kol kanat geren evini, kanadını kırmışlardı işte böyle. ' Neden? ' o şerefsize inanıp bir kereden bir şey olmaz, unutursun,atlatırsın laflarına kandı kendine beyaz dumandan hayaller kurdu? 'Neden?' dönemedi arkasında gözü yaşlı bıraktığı annesine, babasına. Onlar hiç yüz çevirir miydi yavrularına.. Dönemedi. Utandı kendinden, yaptıklarından, kızlarını böyle görmelerini istememişti.. Bir gün cesaretini toplayıp gittiğinde ise karşılaştığı iki avuç toprak .. 'Neden?' diye sorduğu her sorunun sonuçları daha da derine inerek acıtıyordu kalbini, kollarında ki morluklar neydi ki içinin yanmasının yanında. En iyi yaptığı şeyi yapacak yine kaçacaktı sorulardan, sorunlardan.. Artık zaman geldi ve o gitti .. Belki kaybettiklerini geri alır gittiği yerlerden..