Kendimle girdiğim hayata tutunma mücadelesinin sonuna geldiğimi hissediyorum. Tüm bu yaşananlarla savaşacak, yüzleşecek ve beni feraha kavuşturacak gücü de bulamıyorum. Artık istediğim tek şey o sıranın bir an önce bana gelmesi ve herşeyi öylece bırakıp kaçıp uçup göçmek . O kadar isterdim ki gerçek yaşamda kitaplardaki o iyilik timsali ana karakterlerden olmayı olamadım.. Ancak kendini kendini yiyip bitiren acınası zavallı bir insan olup çıktım. Ben ne zaman bu hale geldim ?
Hayallerim teker teker değil balyozla vurulmuşçasına yıkıldığı zaman mı? Mantığımı unutup yanlışa iten o duygularım yüzünden mi ? Bilmiyorum. Tek bildiğim size öğretilen üç yanlışın bir doğruyu götürdüğü değil tek bir yanlışın tüm doğruları yanında getirdiğidir ..
