Bu hayatta en zorlu şey birilerine
güvenmektir . İnsanı en çok yıkan şey ise gözümüzde, kalbimizde o kadar
büyüttüklerimizin üzerimize karlar yağdırmasıdır .
Bu duyguyla karşı karşıya kaldığınızda
sanki o küçük dünyanız basınıza yıkılır, nefes alamazsınız.
Bunca zaman sonunda öğrendiğim,
insanların daha küçük yaşlarında hayatlarına birilerini sokacağı zaman ince
eleyip sık dokuması gerektiğidir .
Şimdilerde neredeyse
her önüne gelenle kardeşim muhabbeti yapılıyor o kişilere kalplerinin kapıları
sonsuza kadar açılıyor . Fakat unutulan bir şey var en ufak fırtınada o kapının
büyük bir şiddetle kapanacağı ...
Tüm bunların önüne geçmek
için kendi kendine yetinmeyi bilmek gerekir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder