Bazen gitmek istersin, öyle mahallede gezintiye çıkar gibi ... Kimseye hesap vermeden pılını pırtını toplamadan
Üzerinde montun ayağında ayakkabılarınla
Sonra gidemezsin aslında ne gidecek yerin vardır ne de gidebilecek cesaretin
Bazen kaçmak istersin, yaşadıklarından,pişmanlıklarından, keşkelerinden ...
Hepsinin toplamında oluşan yorgunluğundan, küskünlüğünden
Sonra kaçamazsın her kaçmaya çalıştığında gerçekler-in tokat gibi çarpar yüzüne.
Bulduğun her yol çıkmaz sokağa varır
Düşünceler labirentinin içinde kaybolursun ...
Önce kızar, sağı solu yumruklarsın
Canın yanar göz yaşların kuruyana dek ağlarsın.
Sonra kabullenirsin . Tepkisizleşirsin.
Aslında hayal ettiklerini gerçekleştirememenin kırgınlığını yaşarsın .
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder