Alışkınım vedalara
Yaslı, siyaha bürünmüş cümlelere
Uzak dur canın yanar denmesine
Ama bi o kadar da alışkınım ateşle oynamaya
Her şiirde doğum sancısı çeken kelimelere
Kaldıramadığım gerçeklerdir sadece
Alışkın olmadığım Birinin peşinden koşmak ...
Yalın ayak kırık camlara basmak
Ve kabuk tutan kalbimin tekrar tekrar kanatılması
Şimdiyse bir tebessüm etsende yeter
Kalbimde bahar çiçekleri açtırmaya
Uzat şimdi kalbini
Bak yüzüme bana gerçekleri değil Duymak istediklerimi söyle
Nasıl olursan ol, nerede olursan ol
Beni senli gör ...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder